Unutulmuş Şiiri

Meydan parklarında unutulmuş bir gençliğim Aradan çok zaman geçmemiş ki Adım unutulmuş Virane mabetler anlatılmaya yüz tutmuş Karanlık düşünüyormuşcasına Aklım kendi kuyunu kazıyor Bıraktım kendimi boşluğa Dört duvar arasında kitapları kucakladım Penceremden gökyüzünde giden bir uçağa baktım Güzel esvaplarını giymiş Adımı unutmuş gibiydim adımı sayıklıyordum Geçmişe yeltenmedim inanmadım Haydi! Durmadan anlat bana Önümüzdeki çakıl taşlarını Ağızlarımızdan kaçırdığımız edebiyatı Söyle bana! Riyalı iltifatlarını Hatıram seninle olan bir gençliğe elveda Demek isterim!