Masiva Yolculuğuna Şiiri

Bugünlerde çıkmışım bir masiva yolculuğuna Kimseyi görmüyor gözlerim Bu dünyanın karmaşası insanı mahvediyor Öyle sessiz öyle sessiz ki Kimseyle konuşamıyorum Kendini ifade edemez mimiklerim Biçare gönüller sustular çaresiz Düşüncelerime kimse saygı duymuyor Kırdılar kalbimi paçavra gibi ezdiler Kulaklarımda çalıyor bir sürü ölüm ezgileri Orkestrada eşlik eder bana ölüm bestelerimi Kimse yoktu yanımda ve oturdum soğuk musalla taşına Kara kara düşündüm ne yapacağım tek başıma! Huzuru kendimde buldum Belki ki içten içe kızıyorsunuz bana Suskunluğumun sebebi duygudurum ağladığım yerde Kuran okudum Sıkıntılarımı da ayetlerde buldum Birçok kişinin kalbi kırıldı Bugüne dek hayat getirmedi bana mutluluğu Yaşadığım sınavlar üzüntüme denk değildi

Masiva Yolculuğu / Tunahan Haksever