Yaralı Bebek Şiiri

Kimi zaman bir bahar sabahında
çiçeklere bezenmiş
elma sürgünleri gibisin; pembe, sevinçli ...
Kimi zaman uğuldar aydınlığın,
uçuklaşır alnında: sesin solgunlaşır ..

Kimi zaman bir çift ateş böceğidir gözlerin,
parıldatır geceyi: sanki serçeler cıvıldaşır ..
Kimi zaman sararır dudağının filizi
bağrında kelebekler çırpınır: sızıldar körpe tenin ..

Ürperen bir duyguyla doluyor ah
bütün sözcükler
anlatırken sancıyan yerlerini,
belli ki sığmıyor bu yara gövdene senin.

O minicik ellerinle yapışmış kanadına hayatın
ısrarla dünyaya bakıyorsun,
hırslı
ve direşken bir arzuyla yırtmaya başladı işte
bir dizi boncuk gibi damağını dişlerin;
artık gülümserken dişlerin de var senin.

Isır
tutuştur ağzında kamaşan o kaynaşmayı bebek
kendini direnerek yaşamaya alıştır,
dişleye dişleye geçir alnını acılardan;
bırakma, sıkı tut kirpiklerin ucundaki sevinci
söküp atacaksın o yarayı bağrından.

Nihat BEHRAM
1978