iyilik tozları Şiiri

dağdın duran göğünde
henüz rüzgâr
kesmemişti yüzü
incitmeden açılırdı kapı
sevdiği iz geçmişten
hâlâ yüreğinde
bekler adımları

yüreğine yapıştırmış
kurduğu cümleleri
parlayan yıldızlar kadar
çoktu hasretliği

şiirden geçitler kurulur
harfler gezinir şehirde
kalp haritasında
nar gibi dağılmalı
gözyaşlarından
şehir şehir
oyulmasın kayalar

koparan denizler çekilmesin

soluduğun taşı
bir yıldıza bağla
ellerin çıkarsın
yağmuru yerinden
sarmaşıklarla uza da
gel denizle dalgalarla

yirmidörteylülikibinondokuz