Ruhum Kimsesiz Yetim Şiiri

RUHUM KİMSESİZ YETİM

Ruhum kimsesiz yetim
Parkta yatan çocuğum
Koluyla burun silen
Mendil satan çocuğum.

Hem suçluyum hem kötü
Hayatım her dem kötü
Herkes iyi ben kötü
Göze batan çocuğum.

Onun, bunun ve şunun
Hedefiyim kurşunun
Tavuğuna komşunun
Taşı atan çocuğum.

Bulaşmadım illete
Demedim ki git öte
Durduk yere millete
Gidip çatan çocuğum.

İSMAİL MALATYA