Simsiyah Şiiri

Gurebaya fukaraya müşkildeki millete
Adalet-i Ömer vaadetti refah-ı ebediyye
Ak deyuben kendüne el açıp rey istedi
Mazlumdu ağzı dualıydı alnı secdede
Teveccüh gösterdi biçareler ardında saf tuttu
Lakin bade-i ikbal ile serhoş zevat
Önce garibi unuttu
Günler ay, mevsimler yıl, ümidler berbad oldu
Heyhat o gün doğan bebeler askerden döndü,
Fakir helak, düşman azgın
Beyaz simsiyah oldu.