Aşk ve Kül Şiiri

Yalnız olunca,
sessizlik ürkütüyordu dediğimde
Yetişirdin imdadıma
Umutsuzca uyandığım sabahlara,
Ve üstüme çöken zorluklara...

Bütün aşklardan başkaydı bizimkisi
Minnetsiz, hesapsız...
Seninle her şey yerli yerindeydi.
Oysa şimdi, öyle mi?
Emek kokan ellerin
Ayrılığa gebe.
İçimde sessiz vedalar,
Anlamsız bir yalnızlık var.
Günler ki aklını, rengini yitirmiş...
İçimde sanki bir savaş.
Başlı başına bir yangındı aşk;
Biterken geride külleri kalan...