Hz.Mevlana (Halil MANUŞ) Şiiri

Kim olursan ol yinede "gel, gel, gel" derdin
Olmazmış sevgisiz... Gözler önüne serdin

Geldik işte kapına, uyup ta çağrına
Ne zaman saracaksın bizleri bağrına

Bir elin Sema’ya bakar bir elin yere
Hal dilin söyler “Hak’tan alan halka vere”

Hoşgörü ile yaklaştın her bir canlıya
Hoşgörüsüzler bu çağrıdan ne anlıya…

O günden beri dönse de semazenlerin
Ne aşk var ne de şevk; doldurulamaz yerin

Onu da benzettiler ya; çalgı çengiye
Dönüp duruyorlar yalnız; sen döndün diye

Oysa o dönüş semboldü tüm dönüşlere
Bilmeden sarılırlar dış görünüşlere

Her şey dönüyor… Atom, gezegen, dünya, ay
Elektronundan hücresine saydıkça say

Yaratanı zikirdir her dönüş aslında
Bilinmeyen ne çok şey var sema hakkında

“…Gel” diye çağır yine ulu dergâhına
Bizi de alıver döndüğün semahına…

Sensiz yürek yangın, gözlerde sel Mevlana
Yaptın çağrını, sıra bizde “…Gel” Mevlana

HALİL MANUŞ