Hayali Konuklarım Şiiri

Hiç bisikletim olmadı çocukluğumda
Başkalarınınkini sürdüm hayatım boyunca
Yine de mutluydum o yaşlarımda
Daha iyi anlıyorum kıymetinin zamanla

En azından bir bebeğim vardı benim
Her an evcilik oynayıverirdim
Poşetlere uçurtma, kutulara araba derdim
Onlarla oynar, eğlenirdim

Eğri büğrü diktiğim dikişlerle
Seksek oynamak için çizdiğim tebeşirlerle
Verdiğim yemek ziyafetleriyle
Çocukluğumu hatırlıyorum,büyük bir hasretle

Geri dönebilsem o zamana
Ne bisiklet,ne bebek,ne de araba
Hiçbirini istemezdim hayatımda
Çünkü mutluydum ben hayali konuklarımla...