Doğa Ve Ben Şiiri

Hatırlarmısın doğa,
Benim küçüklüğümü.
Nasıl güzel günlerdi,
Ağaçların küçüktü.

Nasıl güzeldin,
Herkezi kendin besledin.
Şimdi herkez seni,
Besliyor ağaçla.

Ve kötü bir cani,
Seni yok etti.
Herkez ona kızıyor,
Çünkü o seni mahvetti...

Ekleyen : Neslihan Özcan

samet erkuş : çok güzel bir şiir :)
Yazılan 1 yorum görüntüleniyor.