Kondurmaz Şiiri

KONDURMAZ

Ağanın malıyla, beylik taslar da.
Her zaman birine sırtın yaslar da.
Düz yolda şaşırıp, vurup toslar da,
Şeyinin üstüne şeyde kondurmaz.

Elifi görüp de mertektir der de.
Doğruluk taşımaz kalbinde serde.
Şaşırır, bocalar naneyi yer de.
Şeyinin üstüne şeyde kondurmaz.

Havadan kasılıp şişer durur da.
El etek öpmeye boyun burur da.
Sonunda başını taşa vurur da,
Şeyinin üstüne şey de kondurmaz.

Âlime uzaktır, zalime yakın.
Görünür haline aldanman sakın.
Utanmaz, arlanmaz tafraya bakın,
Şeyinin üstüne şey de kondurmaz.

YUSUFOĞLU artık, ne desin başka.
Aklın mekânını eylemiş köşke.
Bir de şeytan ile girişip meşke,
Şeyinin üstüne şeyde kondurmaz.