Gözünüz Aydın Şiiri

GÖZÜNÜZ AYDIN
Yalnızlığa mahkûm dünya hayatım.
Bozuldu düzenim, kalmadı tadım.
Ölüm denen yolda hep adım adım
Yürüyorum işte gözünüz aydın.

Sazım düzen tutmaz, pas inmiş tele.
Çalsa da özlemi getirir dile.
Hayata sitemli, sonsuz meçhule,
Koşuyorum işte gözünüz aydın.

Sevdayı söz etmiş herkes diline.
Gönüller oyuncak soysuz eline.
Böyle bir dünyanın acı haline
Gülüyorum işte gözünüz aydın

Yusufoğlu der ki der sevdan kanıma
Gül yüzün teselli her bir anıma.
Sonunda küserek tatlı canıma
Bıkıyorum işte gözünüz aydın