Bu Mavi Gözler (Rabia Gül) Şiiri
Alev olmuş yanıyor gözyaşım
Bu hazin meşale üstünde
Uyuyor en büyük can yoldaşım
Böyle hicranlı bir günde
Uyuyor uykusu hiç bitmeyecek
Ulu bir milleti var eyleyenin
Onu mezar bile incitmeyecek
Ruhu serttir gece yoktur diyenin
Gece boyu ışık saçarak
Vatanın gündüzü Türk'ün özü
Ölemez böyle sabah böyle şafak
Tarihin sen dolu en son sözü
Bir 10 Kasım sabahı
Hafif bir rüzgar esiyor saçlarıma
Bu toprağın atası
O mavi ışıklarını söndürüyor karanlığa
*Arkadaslar ben lise 2 ye gidiyorum bu siiri odevim oldugu icin yazdim siiri yazarken baska kaynaklardan da yararlandim. İnsallah begenirsiniz :)
Ekleyen : RABİA GUL
YORUM YAZ
melisa : çok güzel olmuşş
zehra : Begendik bilee
Buse : Çok güzel bir şiir yazmışsın tebrik ediyorum
Yazılan 4 yorum görüntüleniyor.