17 Kasım Dünya Prematüre Bebekler Günü Şiiri

Günsüz bebeklerimiz doğmamış gibidirler,
Daha anne karnının özlemini çekerler…

Bu bebekler çaresiz yaşam hakları vardır,
Doktorlar, hemşireler emek harcayacaktır…

Solumak isteseler oksijen ağır gelir,
Dolaşımları aksar mikroptan etkilenir…

Beslenmeleri zordur süt bile içemezler,
Ele avuca sığmaz nazik bedenliler…

Saniyeler önemli dualar dilden düşmez,
Saatler dahi geçse zaman hiç ilerlemez…

İlaçlar zehir gibi iğneler acı gelir,
Derileri çok ince ümitler bitmemiştir…

Bir gün büyüyecekler sonra gelişecekler,
Rab’bin takdirleriyle birden serpilecekler…

Mehmet Tevfik Temiztürk